Recept van de week: Vijgenconfiture

Voor de liefhebbers van de Méditerrane keuken: het is weer vrijdag, dus tijd voor een kersvers recept. Niet echt ingewikkeld en ook met ingrediënten die in Nederland en België verkrijgbaar zijn, te maken. Zoals al mijn recepten. Meer weten, meer recepten? Klik hier voor mijn kookboeken.
Alle recepten zijn bedoeld voor 4 personen.

Vroege oogsten dit jaar. Her en der in de Provence zijn de ‘vendanges’ al begonnen en ondanks -of misschien juist dankzij, wie zal het zeggen- de regenachtige zomer zijn de verwachtingen hoog gestemd. 2014 Belooft een mooi wijnjaar te worden. De natuur is niet alleen gul als het om druiven gaat. Ook het gras staat zo ongeveer om de week knie-hoog, het onkruid woekert en de ‘ronces’ (bramenstruiken) tieren welig. Helaas is mijn magere vijgenboompje niet stormbestendig gebleken en tijdens een ferme mistral op taillehoogte dubbel geslagen. Het leeft nog, maar de eerstkomende jaren zal ik het met slechts de vijgenblaadjes moeten doen. De Britse buurvrouw daarentegen, had een overvloedige oogst. En bood een vrachtlading volrijpe vijgen aan. Lief, maar veel te veel voor huishoudelijk gebruik ‘chez moi’.
Tijd voor het collectief. Ik belde mijn vriendin madame Mahmoud op het dorp. Die belde meteen zo’n beetje de halve gemeenschap bij elkaar. En binnen de kortste keren was de vijgenberg verdwenen alsof er een kolonie mieren overheen was gegaan. En ingeruild met allerhande cadeautjes voor de buurvrouw, variërend van wijn en olijfolie tot en met een gekleide asbak (ze rookt niet, maar het gaat om het idee), de belofte bij de volgende oogst te helpen en de toezegging straks met een kant-en-klaar vijgenproduct op de stoep te staan. Daar moet je niet licht over denken; dergelijke beloftes worden nagekomen, ook als het een jaartje aanloopt. Madame Mahmoud stelde een shawl in het vooruitzicht. Ze doet aan zijde-beschilderen en maakt de prachtigste dingen; ik koester een gilet met Afrikaanse motieven van haar hand.
Ik heb een kilootje vijgen zelf gehouden. En er -heel simpel- confiture van gemaakt. Voor op een croissantje. Of bij een stukje kaas, als de buurvrouw op de borrel komt. And yes, she will.

Ingrediënten:
1 kilo rijpe vijgen
400 gram suiker
2 zakjes vanillesuiker
sap van 1 citroen
1 glas zoete witte wijn

Bereiding:
Was de vijgen, haal eventuele steeltjes weg en snij de vijgen in stukjes. Pers de citroen uit. Doe de vijgen met de suiker, de vanillesuiker, het citroensap en de wijn in een ruime pan. Breng alles aan de kook en laat op heel laag vuur zo’n 2,5 à 3 uur pruttelen tot de massa begint in te dikken. Niet al te dik laten worden, anders kun je er straks een muurtje mee metselen. Af en toe omroeren. Mijn man houdt niet van grove stukken in de jam, dus aan het eind van de rit heb ik er nog even de pureestamper doorheen gehaald.

Bewaren:
Ik bewaar nu en dan conservenpotten die goed sluiten vanwege ‘je weet maar nooit’. Voor het conserveren van de confiture heb ik er twee in een pan met heet water gedumpt (inclusief de deksels, los) en ze een minuut of tien laten koken, daarna laten uitlekken en er de loeihete vijgenconfiture in overgedaan (ovenwanten onontbeerlijk!). Eén pot kreeg ik helemaal vol, de andere voor tweederde. Halsjes even schoongeveegd met een vochtig stukje keukenpapier, anders heb je een workmate nodig om zo’n pot weer open te krijgen. Daarna de potten dicht gedraaid. De volle heb ik op z’n kop gezet (dan trekt ie beter vacuum), de andere gewoon rechtop laten afkoelen. Die volle kan ik een flinke tijd bewaren, wel tot een jaar, zelfs buiten de koelkast. Die andere gaat wel de koelkast in en moet in de komende weken op. Maar dat lijkt me niet zo’n probleem.