Best spannend om in Frankrijk te wonen

Alleen voor abonnees …

Of het wel goed met me gaat? Vraag ik mezelf ook af, want voor zo ongeveer de allereerste keer ben ik het erg eens met een overgrote meerderheid van de Fransen. Ja, die blokkades en andere acties van de boeren.

Ik heb makkelijk praten, ik hoef dezer dagen de autoroutes niet op en de kans dat ter hoogte onze mairie mest gedumpt wordt, is nihil.

Werd net gebeld door een Nederlandse collega, op weg naar het zuiden op de A7 (Autoroute du Soleil) in de Drôme gestrand op een dwars konvooi tractoren. Ik zei dat ik het niet erg vond, dat ik niet het begin van medelijden had, en wees ’m erop dat ie vorig jaar zomer op zo’n beetje dezelfde plek was vastgelopen in een kudde automobiele toeristen met een uitgesproken voorkeur voor Zwarte Zaterdag.

Slapeloze nachten voor de regering

Inmiddels gaat het in de Franse media over de slapeloze nachten van de regering. Er is weer een nieuw begrip uitgevonden: giletjauneinvitisme. Wat als de Gele Hesjes (gilets jaunes) zich met hun acties van alweer een paar jaar geleden bij de boeren aansluiten? Bij een aantal péages hebben de boeren al de slagbomen weggehaald, precies zoals de Hesjes toen.

Net als veruit de meeste Fransen heb ik alle begrip voor de agriculteurs. Ze verdienen vaak minder dan het zout in de pap, worden overspoeld met Franse- en EU-regels en -normen in verband met de bio-diversiteit en in alweer een minder helder moment besloten de hotemetoten in Parijs ook nog de subsidie op landbouwdiesel bijna af te schaffen. Prijsonderhandelingen met de supermarchés hebben tot niks geleid. Die winkels wijzen op hun klanten die al iets teveel onder de inflatie gebukt gaan.

Een revolutie gaat in etappes

’t Is me wat in het door toeristen altijd zo opgehemelde Frankrijk. Crises in de landbouw, het onderwijs, de gezondheidszorg en hoe moet het verder met de immigratie? De volkswoede over de doorgedrukte verhoging van de pensioenleeftijd is heus niet met een goed glas rouge weggespoeld.

Ik heb de laatste tijd wel gedacht dat de Fransen, internationaal vermaard als gedreven stakers en demonstranten, zich tot mijn verbazing met politieke nederlagen verzoenden. Werd niet altijd verkondigd dat een beetje revolutie in Frankrijk begint?

Misschien snap ik wel dat de president woelend in z’n bedje ligt. Volgens de roddelpers slaapt ie maar vier uur per nacht. Hij zal op school vast geleerd hebben dat een revolutie in etappes gaat. Na de Hesjes en de toekomstige pensionado’s, nu de boeren en voor je ’t weet, zit Marine Le Pen in het Élysée.

Ik ben hier maar een étranger en in zekere zin ook nog buitenstaander van beroep. Maar reken maar dat ik het juist nu eigenlijk best heel spannend vind om in Frankrijk te wonen. Het ruikt hier naar verbrand rubber op een autocircuit waar nog niet met de finishvlag is gezwaaid.