B(l)usje komt zo

Ik weet het niet hoor. Met meer dan argusogen en –oren volg ik de ontwikkelingen hier in de buurt vanwege de talloze, steeds verder uit de klauwen lopende bosbranden. Op www.coteprovence.nl geef ik er regelmatig een update over. En nee, het gaat niet goed: steeds nieuwe brandhaarden, en oude, die onder controle leken en weer oplaaien. Wij (de echtgenoot, de honden en ik) branden nog niet af, maar het vuur zit wel op een verontrustend kleine afstand en het sluipt dichterbij. Canadairs en helikopters vliegen vrijwel voortdurend over, en de wind, die verdomde mistral, wil maar niet gaan liggen. Maar mijn grootste zorg gaat nu uit naar de mensen in en bij Bormes-les-Mimosas, Carro en Peynier. Daar jakkeren de branden onverminderd voort, een paar duizend hectaren zijn al afgefikt en honderden pompiers zijn tot op het tandvlees versleten. Er zijn niet genoeg blusvliegtuigen en al zijn er een paar extra toegevoegd, het is niet genoeg. De Franse vloot van 22 Canadairs is sterk verouderd, er staan er permanent een paar aan de grond wegens gebrekkig onderhoud en er is een schrijnend tekort aan piloten. Wat betekent dat de jongens die nu beschikbaar zijn, diensten van zo’n 16 uur draaien. Denk even mee: 16 uur (!) achter elkaar zo’n vliegtuig boven de bloedhitte van een brandhaard sturen, vaak op de tast vanwege de dikke rookwolken. Op de juiste plek je lading water lossen en weer naar zee of een meer vliegen om de volgende lading op te scheppen en het dan loodzware vliegtuig opnieuw precies boven zo’n brandhaard te manoeuvreren. Ik kan me er dus helemaal in vinden dat de president van onze regio PACA Renaud Musulier een brandbrief aan president Macron heeft gestuurd waarin hij onomwonden stelt dat er verdomd snel op Europees niveau (Frankrijk springt ook bij met blusvliegtuigen in andere landen) iets gedaan moet worden omdat we anders machteloos kunnen gaan staan toekijken hoe we met z’n allen wegfakkelen omdat we de brandbestrijdingsmiddelen niet meer hebben.
Ik heb een goede vriendin die een camping runt nabij La-Londe-les-Maures. Ze staat strak van de stress, “maar tot nu toe gaat het goed. We zitten gelukkig midden tussen de wijngaarden, die branden niet zo gauw. En we hebben alle campinggasten geïnstrueerd, wat ze moeten doen als het echt mis gaat.” Tot nu toe zijn er maar een paar campinggasten vertrokken. Maar komen er straks nog nieuwe, als alles achter de rug is en je vakantie moet vieren in een zwartgeblakerd landschap?
Niet ver bij haar vandaan deed vandaag een manegehoudster een wanhopige oproep. Valérie de Victor van Domaine de Sanglière ziet de ellende op zich afkomen en roept via de krant en Facebook op om haar te komen helpen haar paarden te evacueren; ze heeft niet genoeg paardentrailers om ze allemaal in veiligheid te kunnen brengen.
Intussen kijken vakantiegangers vanaf het strand naar de – het moet gezegd – spectaculaire ontwikkelingen. En als ik Nederlandse media mag geloven maken ze zich nergens zorgen over; er was geen negatief reisadvies en ‘de Fransen blijven er zelf toch ook kalm onder?’
Kun je wel zeggen. Een uurtje geleden gaf mevrouw Astrid Jeffrault, de sous-prefet van de Var, het volgende advies aan de bewoners van Bormes-les-Mimosas: “Eviter les déplacements, rester chez soi et calfeutrer vous dans la maison avec du linge mouillé.” Oftewel: ga de deur niet uit, blijf thuis en leg een natte handdoek over je kop, of zoiets. In 2017! Mijn ouders kregen een soortgelijk advies tijdens de Koude Oorlog, toen de atoombom dreigde.
Hebben we ook nog zoiets als een buurman. Vaak genoeg gewaarschuwd dat het omringende land rond ons huis (dat van hem is) echt me enige regelmaat gemaaid moet worden, wegens brandgevaar. Ik sprak hem er vandaag weer op aan. “Brandgevaar? Welnee, dat gras brandt echt niet.”
Of ie dan niet wist dat het overal om ons heen lekker fikte?
“Huh?” Hij leest geen krant, kijkt geen televisie. En nee, het is geen demente bejaarde.
Ik liet hem de Nice-Matin van vandaag zien, stuurde hem info van internet (een mobieltje heeft ie wel) en verdomd, een uurtje later zag ik hem met z’n maaimachine de boel eindelijk kaal halen.
B(l)usje komt zo, denk ik dan. In elk geval is het een stukkie veiliger.
Maar blijf vooral mee-duimen!