De Dordogne zou natuurlijk ook kunnen

Waarom zouden we niet een beetje verderop kijken? Ik heb het hier meestal over ‘mijn’ Zuid-Frankrijk, waarvan het ook nog maar de vraag is hoe je dat moet definiëren. Als je eens wist hoeveel ruzie er al meer 100 jaar gemaakt wordt over waar de Côte d’Azur nou eigenlijk begint en eindigt. Ik zal er volgende week iets over laten vertellen.
Je hebt nu corona. De Fransen is gevraagd deze zomer in eigen land te blijven. Dat doen ze in overgrote meerderheid ook.
“Waar gaan jullie dan naartoe?”, vroeg ik Franse kennissen in mijn dorp.
“Naar de Dordogne.”
Het leek me een aardig eindje rijden, maar aan de andere kant, het is gewoon Zuid-Frankrijk, maar dan zuid-west Frankrijk. Ik ben er weleens wezen rondneuzen, niks mis mee, en qua sfeer en natuur eigenlijk niet zo heel veel anders dan bij mij in de Provence.
Ik heb een tijdje Britse buren gehad die er elke zomer naar toe gingen. Familiebezoek. Er wonen daar kennelijk veel Engelsen, zal er ook wel mee te maken hebben dat het klimaat er normaal gesproken mild en niet zo subtropisch is.
Ik herinnerde me van toen, een schitterende rit door de Dordogne-vallei en dat je in die rivier kon zwemmen. Of je huurde een kano.
Uiteindelijk belandde ik toen in Carennac, een – hoe zeg je dat – elegant dorp uit de Renaissance. Met een spannende, vooral religieuze geschiedenis, de kerk Saint-Pierre met een beroemde kloostergang. Ik wist helemaal niet dat Carennac op die lijst van ‘plus beaux villages de France’ stond. Achteraf begrijp ik dat heel goed. Je hebt in die omgeving trouwens meer van die onderscheiden en eigenlijk niet te missen ‘villages’. La Roque-Gageac, Beynac-et-Cazenac, Domme, ik weet niet of ik wel compleet ben.
Toen mijn kennissen weer thuis waren, vroeg ik: “Én?”
Ze waren ‘par hasard’ ook in Carennac geweest. Goed gegeten bij Chez Paul en ze vertelden me over de ‘cabécous de Périgord’, blijkbaar een geitenkaasje met eendenborst en sinaasappel. Het leek me wel wat.
Ze zeiden ook: het is daar even mooi als hier en als we nou eens daar naartoe emigreren, zo duur als hier is het er niet.
Dat vond ik dan weer minder om te horen.
Aardige mensen die je allicht uit het zicht verliest.