De druiven zijn zuur

Zag vandaag in de Var Matin dat Schiphol zomaar het Franse nieuws had gehaald. Vanwege die piloot van Air Europa die per ongeluk op het verkeerde knopje had gedrukt waardoor de Nederlandse terrorismebestrijders meteen massaal waren uitgerukt en Pier D hadden afgesloten. Had ik de avond ervoor op de televisie gezien. Prima en adequate actie, de rest van Schiphol had er nauwelijks last van, een beetje vertraging hier en daar en verder ‘business as usual’. Maar volgens het Franse nieuws was er sprake van enorme chaos op de ‘bijna drukste luchthaven van Europa’ en werd het ‘fausse alerte terrorisme’ breed uitgemeten. Met op BFMTV en CNews videobeelden van horden mensen die zich in de vertrekhal (maar dat is altijd zo) ophielden, en van een lege gang met dranghekken waarachter niemand stond. Plus wat plaatjes van aanstormende politievoertuigen en gewapende ME’ers of zo, en een kluitje klonterende agenten in gele hesjes, want gele hesjes doen er hier in Frankrijk altijd toe. Kan ik snappen, er is hier al tijden genoeg terrorisme, oproer en onrust om op aan te slaan bij zo’n mogelijke aanslag dan wel kaping elders in Europa. Wat dat betreft zit Frankrijk bovenop het nieuws. Daarom verbaast het me elke keer weer dat – omgekeerd – Frankrijk in Nederland helemaal niet bestaat als er hier eens wat gebeurt dat overal elders in de wereld wel ruime aandacht krijgt. We hadden hier bijvoorbeeld onlangs een landelijke boerenopstand met massale demonstraties, geblokkeerde wegen, bijzonder boze boeren die politici bedreigden omdat ook hier de landbouwhervormingen onder de regering Macron niet in goede aarde vallen. Geen woord of beeld in de Nederlandse pers. Terwijl ik weet dat ze ook daar met soortgelijke problemen te maken hebben; dat schept een band, zou je denken. Scholierenmanifestaties, klimaatactivisten, dierenrechtenvoorvechters, de gele hesjes (die op 16 november hun eenjarig actievoerenjubileum vieren, en dat zullen we weten!): ze zijn geheel afwezig in de Nederlandse pers. Terwijl elke scheet die in een willekeurig ander land dan Frankrijk wordt gelaten, breed in de NL-nieuwsmedia wordt uitgemeten.
Dan denk ik: Frankrijk bestaat niet voor Nederland. Behalve als vakantieland, getuige de horden toeristen die elk jaar weer voor een paar weekjes vol ‘joie de vivre’ onder de Zuid-Franse zon kiezen.
Maar verder lijkt de afkeer voor dit land, waarover mevrouw Annemarie Jorritsma in haar functie van vice-premier ooit zei “Frankrijk is een prachtig land, jammer dat er Fransen wonen”, blijkbaar zó groot, dat je het als Nederland maar het liefst doodzwijgt. Of zou het afgunst zijn? Zei de toenmalige voorzitter van de Eurogroep Jeroen Dijsselbloem niet in die hoedanigheid dat wij Zuid-Europeanen “ons geld aan drank en vrouwen uitgeven en dan om steun komen vragen bij Europa”? Dan zijn de druiven wel heel zuur. Voor hem dan.
Gelukkig heeft mijn cave – ondanks een moeilijke zomer – een beknopte maar schitterende oogst kunnen scoren. Over een paar dagen is er een proeverij van de ‘vin nouveau’. Gewoon hier om de hoek. Ik kan niet wachten.