Een gok op de huizenmarkt

Toen ik jaren geleden mijn entree in dit land maakte en daarna binnen de kortste keren naar een min of meer betaalbaar onderdak op zoek ging, attendeerde iemand in een café me op ‘acheter en viager’. De kroeg is het beste adres voor belangloze tips, weet ik nu, maar ik had van ‘viager’ nog nooit gehoord.
Bij mijn weten bestaat het fenomeen niet in Nederland en België. Het komt er in essentie op neer dat je een huis koopt waar je vervolgens niet in kunt trekken. De bewoners blijven gewoon zitten waar ze altijd al zaten.
Waarom zou iemand dan zo’n huis kopen?
Ik denk: iets voor casino-liefhebbers die wel een gokje durven wagen.
Dat idee van ‘viager’ is dat je tegen een relatief lage prijs een woning koopt en dat je tot het overlijden van de eigenaar daarnaast een soort maandelijkse ‘huur’ betaalt. Pas nadat de eigenaar op de laatste trein is gestapt, is het huis van jou en stoppen de maandelijkse betalingen.
Dat is dus gokken.
Stel dat de 82-jarige eigenaar/verkoper 100 jaar wordt?
Verdacht van vergiftiging van drie hoogbejaarde huiseigenaren die hun woning ‘en viager’ aan hem hadden overgedaan, werd een ‘ondernemer’ onlangs door het gerechtshof in Aix-en-Provence tot 25 jaar veroordeeld. Kennelijk onvoldoende geduld gehad om te wachten op het natuurlijk verscheiden van de verkopers ‘en viager’.
Ik schreef hierboven dat je ‘en viager’ een woning koopt waar je niet meteen naar toe kan verhuizen. Dat is niet altijd zo. Er staan via dit traject soms ook woningen te koop waarvan de eigenaren al vertrokken zijn. Maar dan nog moet je elke maand een soort huur aan die mensen betalen, tot ze overlijden.
Ik ben in mindere mate goklustig en lang niet altijd van Frankrijk onder de indruk, maar ik vind dat ‘viager’ eigenlijk best een goed idee, zeker als er ook nog een juridische omkadering omheen zit.
In elk geval vanuit Nederland, hoor ik weleens iets over ‘vermogen in stenen’. Van mensen in een sterk in prijs gestegen huis die er niet uit willen, terwijl hun pensioen best enige aanvulling kan gebruiken.
Ik weet niet of dat ‘viager’ een specifiek Franse trouvaille is. Maar het idee lijkt me zo gek nog niet. Althans voor de eigenaar van een huis dat hij/zij niet en tegelijkertijd tóch (vanwege die vermogensstenen) kwijt wil.
Nee, ik heb niet ‘en viager’ gekocht.
Toch een beetje linkse soep. Al dan niet vergiftigd.