Voor abonnees –
Vond het wel weer amusant. Kreeg als iedereen een mailtje van de prefect van de Var, het departement waar ik verblijf. Een alert-info: dreigende droogte. Prompt kregen we (als aangekondigd) twee dagen hardnekkige regen.Je zou denken dat zo’n autoriteit ook met enige regelmaat de météo raadpleegt en dan na ampel beraad besluit zijn waarschuwing een dag of wat later op het net te zetten. Nou ja, we zijn in Frankrijk en als verzending van een berichtje voor vrijdag op de rol staat, dan vergt het binnen de tomeloze bureaucratie nader overleg en allicht een rapport voor je er maandag van maakt.’t is – laten we het maar vriendelijk zeggen – een onhandig land.
Chef de guerre?
Ook in de rest van het land ging van de week ondertussen vooral over onze president, die ineens riep dat ie Oekraïne een nader handje wilde toesteken, desnoods door grondtroepen te sturen. Van diplomatie heb ik gelukkig geen verstand, maar ik heb hier zelden meegemaakt dat de president zo werd uitgelachen. Door mijn beste vriend in het dorp, de gepensioneerde onderwijzer uit Amiens die door zijn vrouw gedwongen is zijn nadagen in de Provence te doorstaan, maar ook door de bondskanselier va Duitsland, de president van de VS en nog vrij veel van dergelijke hoog-mogenden.
De Nice-Matin opende zijn voorpagina met de vraag: Macron, chef de guerre?
President in de war
Ik vroeg de Pens uit Amiens (vanwege zijn Bourgondische omvang noem ik mijn vriend zo, althans thuis) wat er aan de hand was. Macron in de war? Hij hield het op oververmoeidheid. De president had het immers 13 uur volgehouden bij de boze boeren op de Salon d’Agriculture in Parijs waar ze ’m eerst niet wilden toelaten en waar ie uitgefloten werd. Uiteindelijk ging hij er in overhemd met opgestroopte mouwen met bijna iedere koeien-, varkens- en groentenboer in debat. Live op tv en soms dacht zelfs ik: arme man. Amper een etmaal later ontving hij op z’n Élysée een stuk of 20 regeringsleiders die van de boeren geen kaas hadden gegeten.Toch weer even dat antieke idee van de Grandeur Française, of zoiets. Mij best, maar begin daarna dan niet over soldaten in de loopgraven bij Kiev als je weet dat nul collega’s er wat in zien.
’t Was onhandig, vond ook de Pens uit Amiens. Hij vindt dat iets van grandeur bij Frankrijk past.
Ik niet. Ik vrees dat onhandig meer van toepassing is dan dat grandeur.
Hoezo geen sneeuw?
Ik krijg graag gelijk. Las in de krant dat het ski-dorp Roubion in de Alpes-Maritimes de pistes bij gebrek aan sneeuw had dichtgegooid. Om ze twee dagen later weer te heropenen nadat het enorm gesneeuwd had. Dat was nadrukkelijk aangekondigd door de weertypes die zich heus niet altijd vergissen. Maladroit dus (onhandig) daar in Roubion. Verwijt ik die mensen daar niet, want het zijn gewone Fransen en net als de president soms een beetje dom.
Deel dit artikel
Meer inspiratie?
Dan hebben we een suggestie! Lees Côte & Provence magazine 4x per jaar met een eigen abonnement en ontvang een prachtig Frankrijkboek, of koop de actuele editie die nu in de winkel ligt.
