Huisarrest? Ik zing lekker door!

Goed, we moeten dus weer thuisblijven. Tenzij. Doch, winkels en theaters op slot, je hele bestaan als ondernemertje als ik zo ongeveer naar de Filistijnen. Volgens mij heb je dan twee opties: je houdt ermee op (‘la clé sous la porte’, noemen ze dat hier, mooie titel voor een liedje dat ik nu eigenlijk zou moeten schrijven), of je gaat het verzet aan tegen je dreigende fiasco. Ik heb gekozen voor het tweede scenario.
Niet op het podium?
On verra!
Want wat nou pandemie?
Ik wil en zal zingen!
Het begon met Cees, een dierbare vriend, zeventiger, altijd grote fan geweest van mijn muziek en ik heb twee keer op zijn verjaardagsfeest gezongen. Cees heeft al jaren de ziekte van Parkinson en draagt dat waardig maar ’t is zwaar. Hij was in het ziekenhuis beland. We wonen ver van elkaar en zien ons niet zoveel maar ik wilde hem toch verrassen met ’t begin van de lente en stelde voor aan zijn vrouw Trudy dat ik een lied voor ‘m zou zingen. Ik koos voor ‘Marieke’ van Jacques Brel, opgewekt en deels in het Nederlands, deels in het Frans. Trudy hield de mobiel aan zijn oor en ik hoorde hem zachtjes meezingen. Ik voelde hem genieten, er was een connectie via de lijn dat m’n hele hart verwarmde en me bij ‘t zingen inspireerde. Wat deed het die man deugd om toegezongen te worden. Trudy vertelde me achteraf dat er menige traan naar beneden rolde. Het was een goede daad waar ik dagen high van geweest ben. Ik besloot om het meer te gaan doen, en Cees werd wat ze in marketingkringen -geloof ik- een business case noemen, ik heb het gewoon over ‘Chanson Surprise’.

Vele verjaardagen en ‘zomaars’ verder
Nu zing ik geregeld als verrassing aan de telefoon, ben ik al vele verjaardagen en ‘zomaars’ verder en ik schrijf ook gepersonaliseerde liedjes, aan de hand van verkregen anekdotes, in het Frans, Nederlands of Engels. Fantastisch om te doen, voor mij vooral genieten.
Zo was er een uniek cadeau voor Annemarie via Zoom. Haar vriendin Sigrid had aan zo’n twintig vrienden gevraagd iets leuks over Annemarie te schrijven. Ik heb dit in een lied versmolten, met vers en rijm, op de melodie van Proud Mary. Iedereen zong mee op de het refrein ‘Rollin’ on the river’ als ‘Annemarie is jarig’. Er zat wel wat vertraging op de lijn maar dat maakte het nog plezanter!

Nooit zo inventief als nu
Het voelt alsof ik van-ze-leven niet zo inventief geweest ben als nu. De Covid krijgt me niet klein, in tegendeel, ik kom er sterker uit! Sinds een week is er zelfs nog een extraatje bijgekomen wanneer ik word uitgenodigd in de buurt (dat is Zuid-Frankrijk, Côte d’Azur) en dat is ‘Chanson Serenade’. Ik zing op je stoep of bij je vensterraam (‘k mag toch nie binnen) en indien gewenst breng ik een eigenbereide appeltaart mee, al zeg ik het zelf, die is verrukkelijk.
Ik belde daarnet nog met Trudy. Straks zing ik nogmaals voor Cees, het wordt vast het hoogtepunt van z’n dag. En ook van die van mij.
Het is vooral fijn dat ik muzikale liefde en troost blijf rondstrooien. Wil je ook een beetje, vraag me gaarne, hier is de link naar Chanson Surprise & Serenade: http://www.michelinemusic.com/chansonsurprise

Micheline Van Hautem, www.michelinemusic.com Chanteuse & Gite La Cigogne, Vence, Côte d‘Azur.