Niet Frans genoeg!

Voor abonnees …

Er is hier en daar nogal wat aan de hand in de wereld, maar bij ons in Frankrijk ging het van de week vooral over Aya Nakamura. Eerlijk gezegd nooit van gehoord, ik ben niet zo thuis in de wereld van de pop en de hiphop. Blijkt een 28-jarige zangeres, geboren in Mali, opgegroeid in de buurt van Parijs. Voor zover cijfers van een dienst als Spotify iets zeggen, is ze de meest beluisterde chansonnière van Frankrijk. Met hits als ‘Djadja’ en ‘Copine’. Dat hoorde onze president Macron ook en hij dacht: allez! Volgens L’Express ontving hij Aya in het geheim (!) op het Élysée en vroeg hij haar naar haar Franse favoriete muziek. Ze noemde Edith Piaf en de president wist genoeg. Aya zou zingen bij de openingsceremonie van de Olympische Spelen.

Het zal wel niet zo zijn dat Macron ‘onder een steen leeft’, zoals dat tegenwoordig heet. Maar net als ik had hij kunnen snappen dat ie een rel over zich afriep. Waar ik dan weer even hoofdschuddend als glimlachend vrolijk van word; ach, die Fransen …

‘Ze zingt geen Frans’

Gaza, Oekraïne, Aya, de zangeres was de winnaar in de debatten in het café, én in de Assemblée Nationale.

Het werd (wat mij betreft) weer ouderwets vermakelijk. Nadat de ultra-rechtse Marion Maréchal, kleindochter van Le Pen, had vastgesteld dat Aya zelfs geen Frans zingt, besloot de minister van Sport het tegendeel te bewijzen door op tv wat fragmenten van Aya-songs ten gehore te brengen. In mijn waarneming niet zo’n goed idee en  ik snap nu beter de ontluisterende waarschuwing dat we er van de zomer bij de Spelen bekaaid af komen qua medailles. Zo zijn we alvast voorbereid op een sportieve deceptie die hier als dat zwaard van Damocles boven de Olympische arena’s hangt. En de Tour de France winnen we ook al niet.

De keus voor Edith Piaf

Hoe nu verder? In de Assemblée Nationale is geroepen dat Ayan geen vertegenwoordigster van de Franse cultuur en elegantie is. Maar ja, wél de populairste zangeres van het moment. Is ze niet Frans genoeg? Ze kiest toch – nota bene – voor Edith Piaf? Of maakt dat het allemaal juist erger? Handen af van ons icoon, roepen ze ter (ultra-) rechterzijde die op hun beurt voor racist worden uitgemaakt. Was het maar waar dat we Edith Piaf (1915-1963) nog aan het woord konden laten. Piaf staat voor musje. Ze kon een grote keel opzetten, maar musjes zijn beminnelijke vogeltjes, niet tot ruzie geneigd.

Dat is meestal niet het geval, maar we vinden in Frankrijk dat er gauw een punt achter deze Affaire (met een hoodletter A) gezet moet worden. Als Aya te omstreden is, wie zingt dan bij dat openingsfeest van de Spelen? Er is in de peilingen een meerderheid voor de musicus/zanger Jean-Jacques Goldman, al jaren hoog op de lijst van meest geliefde Fransen. Meteen weer een probleem natuurlijk, hij treedt bijna meer op.

Ondertussen houdt Macron aan Aya vast. Klinkt een beetje louche, maar zo bedoel ik het niet. En per saldo is het toch vertrouwd lachwekkend Frans dat er tot in de hoogste kringen spettrend ruzie wordt gemaakt over een niemandalletje als een muzikant bij de opening van een feestje dat lang niet alle Fransen zien zitten.