Nou en of, we hebben gelijk!

Vaak een heel gedoe: zeker weten dat je gelijk hebt, maar zie het maar eens te krijgen. Is u en mij weer een keertje gelukt, dus alle reden voor enige opgewektheid.

Echt iedereen die in Frankrijk woont, dus inclusief de Fransen zelf, doet vrijwel dagelijks z’n beklag over het ultiem grensoverschrijdend gedrag (om even een eigentijds begrip te hanteren) van de bureaucratie in dit malle land. Met wie je ook in gesprek raakt, binnen de kortste keren krijg je droevige verhalen te horen over mooie dromen die door uitbundige regelgeving in rook zijn opgegaan. De onbezonnen dwarsliggerij van fonctionnaires (ambtenaren) die overdreven lang op hun streepjes blijven staan en er minstens drie maanden over doen om een brief te lezen en die daarna zes maanden de tijd nemen om over de inhoud van zo’n epistel te peinzen, is ook een vastgeroest thema als je hier wie dan ook spreekt.

400.000 normen en regels

Binnen- en buitenlanders, we weten hier allemaal dat we groot gelijk hebben als we klagen over de bureaucratie.

En nu hebben we dus gelijk gekregen van de Conseil National d’ Evalution des Normes (CNEN), waarvan ik eerlijk gezegd nog nooit gehoord had. Maar die Nationale Raad kwam van de week met een snoeihard rapport over wat iedereen al wist of beleefd had. Men is aan het tellen geslagen en kwam tot een score van nu 400.000 (geen tikfout)  van vaak onderling tegenstrijdige ’normen’ waaraan van alles en nog wat wordt getoetst.. Volgens dat rapport is er sprake van hyperinflatie op dit gebied, is de normatieve bureaucratie verergerd en de complexiteit van de regelgeving ook. President Hollande (2012-2017) had nog zo beloofd dat het allemaal anders, simpeler moest, en vooral minder, minder.

De woestijn Frankrijk

Mooi zo, we hebben dus gelijk gekregen.

En nu?

Ik woon hier lang genoeg om me geen illusies te maken. Dat rapport krijgt asiel in een Parijse bureaula en alleen optimisten blijven hopen dat er ooit iets mee gebeurt. In dat geval gaat een aantal fonctionnaires zich er een paar jaar over buigen. Waarna geadviseerd wordt een ambtelijk team van ‘regelschrap-specialisten’ op te leiden. Maar ja, minder regels = minder ambtenaren. Wat vindt de vakbond daarvan?

In een andere context las ik ooit een citaat van de Belgische priester en schrijver Phil Bosmans (1922-2012): ‘Humor en geduld zijn de kamelen waardoor je door alle woestijnen kunt gaan.’ Ik denk vaak dat Frankrijk zo’n woestijn is. Maar als je geen geduld heb, valt er hier niet zo heel veel te lachen.