Open brief aan het RIVM: waarom blijft Frankrijk oranje?

Het moet maar eens gezegd worden. Ik ben en blijf boos dat ze in Nederland en België nog steeds de corona-code ‘oranje’ op Frankrijk zetten. Alle cijfers, elke woensdag en zaterdag op mijn platform, laten zien dat het bij ons in Frankrijk geen foute boel meer is, dat het eigenlijk fantastisch gaat. Maar hoe laat je weten dat je boos bent? Een column? Ik dacht ineens: ik schrijf gewoon een open brief. Aan iemand die erover gaat.

Aan het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu
t.a.v. de heer J. Van Dissel
cc: Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken België

Geachte heer Van Dissel,

Ook vandaag kreeg ik weer mailtjes van mijn kinderen en een paar vrienden met de vraag: wanneer mogen we weer komen?
Ik schreef terug: nou, wat Frankrijk en mij betreft vandaag nog. Maar u vindt wat anders want u blijft erbij dat het hier gevaarlijk is. Met uw code oranje gijzelt u ons, en een heel land. Een negatief reisadvies met allerlei ellende tot gevolg.
Moet u even weten dat ik vanwege mijn werk als journalist nogal goed op de hoogte ben van de corona-situatie in Frankrijk. Zo ongeveer voor het eerst van mijn leven ben ik een cijferaar en houd ik de virusgetallen nauwkeurig in de gaten. U kunt ze elke woensdag en zaterdag terugvinden op mijn platform https://kijkzuidfrankrijk.com
Ik kan u verzekeren dat de crisis hier onder controle is, alle indicatoren wijzen daarop, nee, bewijzen dat. Behalve ik, vindt president Macron dat ook; de grenzen zijn open, ook Nederlanders zijn welkom. Hem neemt u allicht serieuzer dan mij.
Ik begrijp dus werkelijk niet waarom u voor Frankrijk vasthoudt aan uw code ‘oranje’. U berooft daarmee toeristen van een ontspannen vakantie en verder onder meer mensen met een chambres d’hôtes, een camping, een hotelletje, een kroeg, van hun inkomen dat ze toch al een jaar misgelopen zijn.
Wat heeft u tegen Frankrijk? Allerlei andere landen zet u op ‘geel’, maar ‘ons’ niet. Hoezo niet? Spreekt u de taal niet? Volgens mij kun je een percentage in cijfers ook snappen als je taalkundig beperkt bent.
Misschien heeft u gewoon een hekel aan Frankrijk en de Fransen. U bent de enige niet. Toen ik aankondigde dat ik naar dit land ging emigreren, werd ik voor gek verklaard en sinds ik hier woon, moet ik nog vaak uitleggen dat het meestal helemaal oké is.
Even afgezien van de paar miljoen Nederlandse toeristen die zich elk jaar komen verbazen (en vooral ergeren) in Frankrijk en aan de Fransen, denk ik dat dit land er in de beleving van ‘noordelingen’ niet toe doet. Ik lees nog Nederlandse kranten, kijk regelmatig naar Nederlandse tv, zelden halen ‘we’ het nieuws. Ja, bij rellen en schandalen. Nooit over de talloze dingen die wél goed gaan en waaraan het buitenland nog een puntje zou kunnen zuigen. Zelfs bij het weerbericht worden we meestal overgeslagen.
Ik beweer niet dat u Frankrijk verafschuwt, ik zou niet durven. Maar het lijkt me wel zo dat u ‘mijn’ land tot de tweederangs-naties rekent.
Anders had u allang, aan de hand van overtuigende cijfers, tot ‘geel’ besloten.
Mijn beleefde verzoek is: doe dat nu!
Niet alleen mijn kinderen verwachten dat u over uw anti-Franse schaduw heenstapt, er staan veel meer mensen te trappelen. Ik zou zeggen, waag dat sprongetje!

Cordialement, met vriendelijke groet,
Renée Vonk-Hagtingius