Schande: Frankrijk weggezakt
Voor abonnees …
Ofschoon ik er woon, heb ik niet zoveel met Frankrijk. Niettemin voelde ik me in zekere zin aangesproken toen ik las dat we als Frankrijk zijn weggezakt in het World Happiness Report van de Verenigde Naties. Die onderzoeken blijkbaar elk jaar in welk land de mensen het gelukkigst zijn. Niks beters te doen? Mij hoor je niet. Maar op die zogenaamde ranglijst heeft Frankrijk dus binnen een jaar zes plaatsen ingeleverd. Terug gezakt van de 21e naar de 27e. In aanmerking genomen dat wantrouwen mijn journalistieke middlename is, besloot ik dat rapport eens nader te bekijken. Want hoezo zouden we in Frankrijk ineens een stuk minder gelukkig zijn dan in nota bene 26 andere landen?
Volgens de Verenigde Naties zijn de mensen in Finland het meest gelukkig. Zou het? Je zult maar naast Rusland wonen en een ijskoud dompelbad in sauna-verband normaal vinden. Lang geleden was ik in Helsinki om de Olympische super atleet Lasse Viren te spreken. Over bloeddoping. Behalve op een memorabel feestje op de Nederlandse ambassade viel er in Helsinki niks te beleven. Maak mij wat wijs, die Finnen zijn echt niet veel gelukkiger dan wij in Frankrijk, ze hebben gewoon nul verstand van happiness.
Nederland verslaat België
Ik raakte nog meer geboeid door die ranglijst toen ik zag dat Nederland op plaats 6 genoteerd staat. Dat lijkt me voorzichtig gezegd aan de zeer hoge kant. Ik spreek weleens ex-landgenoten en zie af en toe NL-tv. Het idee van gelukzaligheid is dan ver te zoeken. Nog vreemder: volgens de Verenigde Naties ben je in België slechter af dan in Nederland. De Rode Duivels komen niet verder dan plaats 16. Echt iedereen weet toch dat het in België een stuk beter toeven is dan in de overvolle oranje polderdelta? Mijn beste vriend is onlangs vanuit Utrecht naar Antwerpen geëmigreerd en kan zijn geluk niet op. Hij mailde over een ‘weldadige verademing’. Ik heb teruggeschreven dat het verder naar het zuiden nog veel beter is.
Discriminatie van het zuiden
Ik ben allerminst zo’n beklagenswaardige francofiel. Maar als ze bij de Verenigde Naties denken dat we in Frankrijk een heel stuk ongelukkiger zijn dan lieden in Scandinavië, Nederland en België, dan vertoont het brein van die organisatie een reeks pijnlijke mankementen. ‘Handen af van Frankrijk’ zul je me nooit horen roepen, maar zelfs ik vind het een soort belediging als we ver onder trieste naties in noordelijke gebieden genoteerd staan. Volgens mij weer een gevalletje discriminatie van het zuiden. Speelt al eeuwen. Maar er is hoop. Hoe valt anders te verklaren dat toeristische hordes uit der poolgebieden ten noorden van Parijs elke zomer bij ons even komen afkijken hoe je gelukkig leeft? Nog een paar jaar en Frankrijk staat op het erepodium, zoals het betaamt.
Ik vrees wel dat brons het hoogst haalbare is.
Deel dit artikel
Meer inspiratie?
Dan hebben we een suggestie! Lees Côte & Provence magazine 4x per jaar met een eigen abonnement en ontvang een prachtig Frankrijkboek, of koop de actuele editie die nu in de winkel ligt.