Spijt van Olympische niveau
Voor abonnees …
In het dorp werd me gevraagd of ik naar de Olympische Vlam ging kijken. Die komt dezer dagen langs, wel een stuk verderop. En route naar Parijs. Niet in een brandweerauto, maar door sportievelingen over de weg ‘gedragen’. Ik zei dat ik niet het begin van belangstelling had en zelden kreeg ik in het dorp zoveel bijval. ’t Is me wat met die Spelen. Parijs zal zich wel een jaar of wat geleden gekandideerd hebben en die toss gewonnen hebben. Geen idee natuurlijk welke ellende Frankrijk en de Fransen over zich afriepen. ‘Nous pouvons le faire’, zal er wel gedacht wezen. ‘Wir schaffen das’, om de vertaling even aan mevrouw Merkel over te laten. Een waarheid is natuurlijk dat we in Frankrijk niet zo heel veel ‘schaffen’. We zijn hier best goed in creatieve plannen, maar ja, dan de praktijk. Als je hier een tijdje rondhangt, kun je kiezen tussen boos worden of in de lach schieten. Mijn voorkeur geldt die laatste optie.
Ik heb niks tegen de JO (Jeux Olympiques), maar waarom Parijs? Marketing? Naar mijn idee staan de stad en het land al enige eeuwen hoog genoteerd op de wereldkaart van ‘daar moet je wezen’. Nog meer toeristen? Een ‘zware zaterdag’ op de Route du Soleil, en je weet genoeg.
Vuil water in de Seine
Bijna elke dag is er wel nieuws dat laat zien dat Frankrijk die JO helemaal niet even ‘schaft’. Heb ik het niet meteen over de veiligheidsrisico’s. Er zijn alvast aanslagen aangekondigd, iets van 15.000 policiers en gendarmes kunnen hun juli-vakantie vergeten. Nu zou weer gebleken zijn dat dat idee van de opening van Spelen op de Seine (ook het parcours voor lange afstand zwemmen) best bijzonder is of allicht creatief, maar wat nou met de bacteriën die volgens een onderzoek van zo’n ONG het water gevaarlijk maken. Volgens de mairie van Parijs niets aan de hand.
Dreigend tekort aan medailles
Goed, laten we het dan hebben over het dreigend tekort aan medailles. La Monnaie de Paris, de firma die is aangewezen om die Olympische onderscheidingen even te boetseren, staakt. In afwachting van een Olympische premie. De grootste vakbond CGT heeft zijn oproep aan ambtenaren herhaald, om tijdens de JO het werk neer te leggen. Uitgerekend nu kwam de regering, die moet bezuinigen, met het voorstel de vrijwel onaantastbare ontslagbescherming van fonctionnaires eens nader te bekijken. Toen ik hier pas woonde, ontmoette ik jongeren die droomden van een baan als ambtenaar. Zit je levenslang geramd, kreeg ik uitgelegd.
In mijn omgeving zijn we niet enthousiast, eerder benauwd voor die JO. Niemand gesproken die straks naar Parijs gaat. Ook niemand naar het zeilen in Marseille. Een kijkje nemen bij het surfen op Tahiti? Als je de vraag stelt, word je voor diep ziek verklaard.
Geen opiniepeiling of zo, maar volgens mij lijdt Frankrijk nu onder spijt, van Olympische niveau. Dat dan weer wel.
Deel dit artikel
Meer inspiratie?
Dan hebben we een suggestie! Lees Côte & Provence magazine 4x per jaar met een eigen abonnement en ontvang een prachtig Frankrijkboek, of koop de actuele editie die nu in de winkel ligt.