Columns

Steeds minder geldautomaten

Door Peter Hooft –

 

Ik waarschuw maar vast: het kan weleens lastig zijn aan ‘cash’ te komen als je straks weer gewoon vakantie viert in Frankrijk.

Hoezo?

Nou, de banken die in hun reclame steevast beweren met iedereen mee te denken en graag een helpend handje toe te steken, halen in hoog tempo hun DAB’s (Distribution Automatique des Billets) weg, en dan vooral in de dorpen. Waarom? Iets over onvoldoende rendement, of zo.

Ik las in Le Var Matin een illustratief verhaaltje over Sainte-Anastasie-sur-Issole in de Var. Tweeduizend inwoners en in ‘normale‘ zomers 600 toeristen op de camping. La Banque Postale verwijderde er de enige DAB (in Nederland – geloof ik – ‘flappentap’ genoemd) weg. Wie er nu contant geld nodig heeft, kan 5 km verderop terecht in Forcalqueiret of Besse-sur-Issole. Gelet op de kronkelroute ben je al gauw 10 minuten onderweg en wat als je geen auto hebt?

Ik ben nooit een fan van het bankwezen geweest en toen ik verder las, zag ik mijn gelijk bevestigd. Want die Banque Postale troggelde eerst € 38.000 van de gemeente af: die DAB moest veiliger en toegankelijker. Amper waren de werkzaamheden voltooid of de bank hief de biljettenautomaat op.

Kort daarna meldde zich de geldtransporteur Brinks bij burgemeester Olivier Hoffmann. Die firma toonde zich bereid op de vertrouwde plek een DAB neer te zetten in ruil voor € 18.000 à € 20.000 per jaar in het kader van een vijfjarige overeenkomst. Alsof een armlastige plattelandsgemeente zich zulke uitgaven  kan veroorloven.

Het probleem speelt in veel meer plaatsen in het dun bevolkte rurale Frankrijk: de banken steken hun middelvinger op naar de veelal niet zo jonge bevolking van die gebieden. Volgens de centrale Banque de France moet er voor iedereen in het land een geldautomaat zijn binnen een straal van 5 km en per auto bereikbaar in minder dan 20 minuten. In de steden wordt aan die norm voldaan, ‘en campagne’ vaak niet meer.

Toegegeven: er wordt in deze corona-periode minder geld ‘getapt’. Thuiswerken, afrekenen via internet, angst voor besmetting bij zo’n machine.  Maar onderzoek laat zien dat 80% van de Fransen aan ‘cash’ hechten. En dan vooral die in het zuiden. Dat snap ik wel. Het belastingvrije onderlinge betalingsverkeer is er eerder regel dan uitzondering. Er zijn betrekkelijk weinig facturen met TVA (BTW) in omloop.

Ondertussen maken de burgemeesters in de dorpjes zich grote zorgen over het onsympathieke beleid van de banken. Er wordt driftig nagedacht over oplossingen buiten de financiële instellingen om.

In mijn dorp bijvoorbeeld, géén DAB, kun je bij de ‘tabac’ een beperkt bedrag aan cash opnemen, maar alleen als je een rekening hebt bij de bank Crédit Agricole. Die had ik niet. Binnen een maand nadat ik hier kwam wonen wél. Terwijl ik dat om allerlei redenen helemaal niet wilde. Maar ja, de dichtstbijzijnde DAB is 9 km verderop en minstens een kwartier rijden als ik het gaspedaal serieus indruk. Gelet op het traject met op zich spectaculaire haarspeldbochten over het algemeen geen goed plan.

Ik wilde maar zeggen: als het weer kan/mag en je kiest voor een vakantie in de rust van het Franse platteland, de jacht op wat bankbiljetten zou best voor onrust kunnen zorgen.

Meer inspiratie?

Dan hebben we een suggestie! Lees Côte & Provence magazine 4x per jaar met een eigen abonnement en ontvang een prachtig Frankrijkboek, of koop de actuele editie die nu in de winkel ligt.